از سمت تهران که به سوی زنجان حرکت کنیم دو دشت بزرگ را از میان گذشته ایم.بعد از شهر آبیک کوهها شروع به فاصله گگرفتن می کنند تا جاییکه در قزوین به حداکثر فاصله می رسند و اینجا همان دشت قزوین است و دوباره این کوهها در شمال و جنوب به جاده ای که شرق به غرب کشیده شده نزدیک می شوند و در حوالی شهر هیدج به نزدیکترین حالت ممکن رسیده و دوباره بمانند یک دو خط سینوسی شروع به باز شدن می کنند. این بار این رشته کوهها در دشت سلطانیه به بیشترین فضای بینابین می رسند. سرزمینی بزرگ که اطراف آن را کوه فرا گرفته و یک یا دو رود در آن جاریست(بود). شاید به بزرگی دشت قزوین نباشد اما بکر تر و طبیعی تر از آن است. منطقه ای که بی شک دلیل های فراوانی برای پایتخت شدن در برهه ای از تاریخ داشت. همانگونه که اکنون نظر هر رهگذری را جلب می کند آن موقع نیز بودند نطرهای جلب شده،آنهم با غنا و طراوت آن زمان. امسال بارشهایی کم نظیر این چمن بی نظیر را به دوران گذشته خود نزدیک کرده است. و شاید این را به انسان القا می کند که اگر طبیعت فرودی داشته است فرازی نیز خواهد داشت و این دست انسان است که طبیعت را به قهقرا می کشاند. دور نیست زمانهایی که با چوب دستی چوپان از دل چمن سلطانیه آب بیرون می زد و طراوتی که تا خود پاییز احساس می شد. در واقع حالت کاسه ای دشت سلطانیه موجب انباشت آبهای زیر زمینی در این مکان شده است. این را بدون بررسی و تنها با چند سال عقب گرد می توان فهمید. زمانی که از زیر زمینهای خانه های مشرف به چمن سلطانیه اب بیرون می زد و شاید همین عامل باعث عدم پیشروی شهر سلطانیه از گذشته تاکنون به سمت شمال بوده است. اما حالا می تواند پیشروی کند !!!!
اما حفظ آن همتی بلند می خواهد که در وحله اول معطوف مردمان خود است.در واقع با حفظ آن خودمان و طراوت انسانی را حفظ می کنیم و این را زمانی احساس میکنیم که با عبور از نمای زرد و خشک آن،آنهم زمانی که هنوز به تابستان نرسیده است دلگیر و بی طراوت می شویم و دیگران را مقصر امر می شماریم.پس با انجام اعمال و توجه به امور زیر در نگهداری این سرمایه زندگی بکوشیم:
- خودداری از چرای بی رویه احشام(که حتی در ابتدای رویش گیاهان و همزمان با آب شدن برفها تیشه بر ریشه گیاهان زده می شود)
- خودداری از ریختن زباله(طبیعت را پاکتر از آنچه یافته ایم ترک نماییم)
-خودداری از ورد به چمن با وسایل نقلیه(سعی نماییم وسایل نقلیه را در کناز چمن و بر جاده قدیم و متروکه گذاشته و نرمی و برکت خاکش را با زیر پاهایمان احساس کنیم)
- خودداری از روشن کردن آتش
- خودداری از شخم زدن(اضافه کردن به مال خود و کاستن از حقوق دیگران)
- چمن سلطانیه پیش از ان که حق ما باشد حق موجودات زنده آن است.(چمن ماست ولی خانه آنها)
 - این موارد را از هم یاد گرفته و به هم یاد دهیم

باشگاه فرهنگي ورزشي آرارات با همكاري انجمن كوه نوردان ايران برگزار مي كند؛

موضوع امسال روز جهاني كوهستان، "كوه ها و جنگل ها" است. در هفتمين مراسم سالانه ي اين رويداد ، برنامه هاي زير را اجرا خواهد شد: